Η άμετρη βία και τα αίτια που οδηγούν στις ποιοτικές αλλαγές του εγκλήματος και της εγκληματικότητας


Εχθές το βράδυ κράτησα σφιχτά στην αγκαλιά μου τα παιδάκια μου και τα μάτια μου βούρκωσαν, αναλογιζόμενη εκείνα τα παιδάκια που περιμένουν τη μανούλα τους να τους διαβάσει ένα παραμύθι για καληνύχτα. Μια μανούλα που θα έρχεται μόνο στα όνειρά τους για να τους κρατά συντροφιά και να γλυκαίνει τις σκέψεις τους.

Δεν μπορώ παρά να νιώσω μεγάλη συγκίνηση για τα αγγελουδάκια που βιώνουν μια τόσο βίαιη απώλεια. Σκέφτομαι ότι το άγριο χέρι του πατέρα στέρησε από τα ανήλικα παιδιά του την πιο τρυφερή αγκαλιά της μάνας και η καρδιά μου “μαυρίζει”.

Ευτυχώς το αγοράκι, στην πολύκροτη υπόθεση ανθρωποκτονίας και έκθεσης ανηλίκου, το οποίο ο πατέρας είχε αρπάξει, με το ίδιο βίαιο χέρι, με το οποίο στέρησε τη ζωή της μανούλας τους, βρέθηκε. Τώρα είναι προστατευμένο στην αγκαλιά της γιαγιάς και του παππού. Αξίζει να “υποκλιθούμε” στο μεγαλείο ψυχής του παππού και της γιαγιάς που παρά τον πόνο τους, αλλά και την ηλικία τους, είναι εκεί…στυλοβάτες της οικογένειας, να στηρίξουν τα παιδάκια και να “γιατρέψουν” με την αγάπη τους τις τραυματισμένες ψυχούλες τους.

Δεν ξέρω εάν ένα τόσο μεγάλο τραύμα της ψυχής μπορεί ποτέ να επουλωθεί. Είναι βαρύ το “φορτίο” που καλούνται να κουβαλήσουν τα παιδιά για ολόκληρη τη ζωή τους. Ωστόσο, αυτό που με βεβαιότητα τολμώ να πω είναι ότι η αγάπη που θα λάβουν από τη γιαγιά και τον παππού θα τους δώσει “ανάσα ζωής”. Ας κάνουν αυτοί οι άνθρωποι υπομονή κι ας έχουν τη δύναμη να στηρίξουν αυτά τα αγγελουδάκια, γιατί η δική τους στήριξη θα τα βοηθήσει να απαλύνουν τον πόνο και να αντιμετωπίσουν την σκληρή πραγματικότητα που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν με τόσο άγριο τρόπο, σε τόσο μικρή ηλικία, επειδή ο πατέρας τους επέλεξε αυτή τη μοίρα για τα παιδιά του….

Ας είναι ο παππούς και η γιαγιά το “βάλσαμο” που δεν θα είναι η μανούλα με την φυσική της παρουσία, γιατί σαν άγγελος θα είναι πάντοτε στο πλευρό και την καρδιά των παιδιών της.

Το κείμενό μου είναι συγκινησιακά φορτισμένο, γιατί αγανακτώ όταν θύματα μιας εγκληματικής ενέργειας είναι αθώα παιδιά που καλούνται να ανέβουν ένα Γολγοθά σε ολόκληρη τη ζωή τους. Το θεωρώ άδικο και άγριο….Δεν θα έπρεπε ποτέ να συμβαίνει αυτό…

Από την άλλη πλευρά, επειδή δυστυχώς η ζωή έχει κι αυτή την “όψη του νομίσματος” -της ακραίας βίας- είναι εξαιρετικά σημαντικό όσοι μένουν πίσω, όπως σε αυτή την περίπτωση η γιαγιά και ο παππούς, να αντλούν από αυτή την αστείρευτη δύναμη ψυχής που, τελικά, ο άνθρωπος έχει χωρίς να το γνωρίζει πολλές φορές. Μέσα από αυτήν τη δύναμη ψυχής θα μπορέσουν να αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα, όσο σκληρή κι αν είναι, με αποφασιστικότητα, θάρρος και αξιοπρέπεια.

Στο σημείο αυτό και με αφορμή τις υποθέσεις που συγκλονίζουν τις τελευταίες ημέρες την ελληνική κοινωνία, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που και στο παρελθόν με έχει απασχολήσει. Αυτό αφορά όχι τόσο την αύξηση του εγκλήματος στη χώρα μας, όσο τις ποιοτικές αλλαγές στο έγκλημα και το φαινόμενο της εγκληματικότητας. Δηλαδή, το «άμετρο και άχρηστο» έγκλημα, το οποίο «δεν υπολογίζει την ανθρώπινη ζωή». Το συγκεκριμένο στοιχείο προβληματίζει ως νέο ποιοτικό στοιχείο στην ελληνική κοινωνία, όπως εμφατικά έχει τονίσει και ο Καθηγητής Εγκληματολογίας, κ. Γιάννης Πανούσης. Με άλλα λόγια, η χρήση υπέρμετρης βίας, η οποία λαμβάνει χώρα για ασήμαντη αφορμή, πολλές φορές, και ως κύριο χαρακτηριστικό της έχει την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής αποτελεί πραγματικότητα και για την ελληνική κοινωνία.

Το ερώτημα που εύλογα εγείρεται στο σημείο αυτό είναι ποια αποτελούν τα κύρια αίτια για αυτές τις σοβαρές αλλαγές αναφορικά και με το έγκλημα και την εγκληματικότητα; Τα κύρια αίτια, όπως καταγράφονται από τους ειδικούς, μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα σημεία: Ελεύθερη μετακίνηση των εγκληματιών στην Ευρώπη χωρίς σύνορα, περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, με ταυτόχρονους σοβαρούς τριγμούς στα θεμέλια των οικογενειακών δεσμών και του κοινωνικού ιστού, ευρεία χρήση των νέων τεχνολογιών για την επίτευξη εγκληματικών στόχων, με ταυτόχρονη ανάδυση νέων μορφών εγκληματικότητας -όπως είναι το “ηλεκτρονικό έγκλημα”- και ασφαλώς, η έλλειψη οργανωμένης αντεγκληματικής πολιτικής, η οποία, τουλάχιστον στη χώρα μας, αποτελεί ένα μείζον πρόβλημα.

Το έγκλημα, συνεπώς, “σκληραίνει”, στοιχείο που πρέπει να καταγραφεί και να αναδειχθεί από τον αστυνομικό συντάκτη. Παράλληλα, όμως, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι “αποδιοπομπαίοι τράγοι” εξακολουθούν να γίνονται και πάλι οι φτωχοί και οι περιθωριακές ομάδες, π.χ. τοξικομανείς, οικονομικοί μετανάστες. Πρόκειται για ομάδες πληθυσμού που στιγματίζονται, συχνά, στο αστυνομικό ρεπορτάζ, ως “θύτες εγκληματικών ενεργειών και μάλιστα εγκλημάτων που έχουν διαπραχθεί με ειδεχθή τρόπο”. Αυτός είναι ένας μύθος που πρέπει να καταρριφθεί από τους αστυνομικούς συντάκτες, έτσι ώστε το πρόβλημα να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και ο πολίτης να έχει ορθή γνώση του ζητήματος, δεδομένου ότι η τρομολαγνεία στη χώρα μας είναι ιδιαιτέρως αυξημένη, όπως αποδεικνύεται μέσα από έγκυρες έρευνες.

Επομένως, είναι σημαντικό να γνωρίζει ο αστυνομικός συντάκτης ότι το έγκλημα διαφοροποιείται στη σύγχρονη εποχή, κυρίως ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του. Αυτό όμως που, επίσης, πρέπει να διερευνήσει ο αστυνομικός συντάκτης και να αναδείξει μέσα από το ρεπορτάζ του είναι οι βαθύτερες αιτίες που οδηγούν σε αυτές τις σοβαρές αλλαγές στο έγκλημα και την εγκληματικότητα.

Κλείνοντας, θα κάνω μια ευχή….να προσέχουν οι γονείς τα παιδιά τους….η αγάπη δεν πρέπει να είναι, σε καμία περίπτωση, εγωιστική, ούτε “κτητική”.

Καλή σας ημέρα!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εγκληματολογίας, Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s