Το φως στη ζωή μου…χρόνια πολλά, καρδούλα μου!!


Παραμυθένια κύλησε ο χρόνος στη διάρκεια των εορτών. Με αγάπη, πολλή αγάπη, ακόμη περισσότερη αγάπη, αμέτρητη αγάπη!! Γιορτάσαμε τα Χριστούγεννα στην Αθήνα, με την οικογένεια και καλούς φίλους, ενώ Παραμονή Πρωτοχρονιάς ξεφύγαμε για το μαγικό μας “καταφύγιο”. Η Πρωτοχρονιά μας βρήκε στη θάλασσα κι είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενη γι’ αυτό, γιατί λατρεύω, από παιδί, τη θάλασσα και το υγρό στοιχείο που μας εξαγνίζει από τις αρνητικές και “ζόρικες” σκέψεις και μας φέρνει πιο κοντά στη φύση μας, δίνοντας μας την πολύτιμη ευκαιρία να βάλουμε σε τάξη τις σκέψεις μας και ό,τι μας προβληματίζει και να οργανώσουμε μια καλύτερη μέρα.

Με τον ήλιο να “παίζει” παιχνιδιάρικα με τα μαλλιά μου και τα πόδια να βυθίζονται στην άμμο, κυριολεκτικά αφέθηκα στη μαγεία του τοπίου κι έκανα την ευχή, την οποία μοιράστηκα με τους φίλους μου στο facebook, “να είναι τα όνειρά μας βγαλένα από το βυθό και σαν κυματάκια να μας οδηγούν σε ακόμα πιο ονειρεμένα μονοπάτια…”.

Με αυτές τις ονειρικές και ταξιδιάρικες σκεψεις ξεκίνησα να απολαμβάνω τις πρώτες μέρες του καινούργιου χρόνου. Προσπάθησα να βρίσκομαι, όσι περισσότερο μπορούσα, στη θάλασσα, γιατί είναι ένα μέρος, όπου νιώθω ήρεμη και πάντα με “ταξιδεύει” σε άλλους ορίζοντες. Περνώντας οι πρώτες μέρες του νέου έτους, φτάσαμε στην πιο ξεχωριστή μέρα του Ιανουαρίου: τη μέρα των Φώτων, όπου γιορτάζουν δύο πολύ σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή μου: το αντράκι μου που μου έμαθε τι σημαίνει “ατελείωτη αγάπη μάνας-γιου” και ο πατερούλης μου, ο οποίος πάντοτε είναι διπλα μας για να μας φροντίζει και να μας χαρίζει, απλόχερα, την αγάπη του.

Τους εύχομαι, από καρδιάς, να είναι φωτισμένοι, όπως λέει και το όνομά τους (κάθε όνομα, άλλωστε, και μια ιστορία), και να πλημμυρίζει φως η ζωή τους!! Εύχομαι, ασφαλώς, σε όλους, όσοι γιορτάζουν, σήμερα κι αύριο, “χρόνια πολλά” και πολύ φως στη ζωή τους!

Σήμερα, το πρωί, για πρώτη φορά, παρακολουθήσαμε από κοντά τη ρίψη του Σταυρού. Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία, γιατί αψηφώντας το κρύο νέα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου, γεμάτα πάθος για ζωή, βούτηξαν στο νερό για μια ιδέα, να κρατήσουν στα χέρια τους το Σταυρό, την ελπίδα και τη ζωή. Ένας πιτσιρικάς βγήκε από το νερό, κρατώντας γερά στα χέρια το Σταυρό. Τον καμάρωσα. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, έμοιαζε να έχει κατακτήσει ένα κομμάτι του ονειρού. Ήταν ένα πολύ όμορφο μήνυμα που έδωσε σε όλους μας. Ότι πρεπει να τολμάμε, να προσπαθούμε, να φτάνουμε πιο μακριά από όσο αντέχουμε κι από όσο θεωρούμε ότι μπορούμε να φτάσουμε. Με αυτά τα μηνύματα, ζωής, από τη νέα γενιά, ελπίζω να πορευόμαστε στη ζωή μας και, πάντοτε, τα παιδιά να θέτουν στόχους και να βουτούν στη “θάλασσα των ονείρων” τους, γα να τους κάνουν πραγματικότητα.

Χρόνια μας πολλά!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.