Η θεαματική σύλληψη του καστανά: “Νόμος και Τάξη” στην Ελλάδα της κρίσης


Η θεαματική σύλληψη του καστανά στην Θεσσαλονίκη, σε μια εποχή όπου η χώρα μας μαστίζεται από οξύτατη οικονομική και κοινωνική κρίση, είναι προκλητική. Με μεγάλη χαρά, βέβαια, διαπιστώνω ότι η πλειοψηφία των συμπολιτών μου αντέδρασε άμεσα και με σφοδρότητα καταδίκασε το γεγονός. Επίσης, με το αστείρευτο χιούμορ τους, οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης διακωμώδησαν την επεισοδιακή σύλληψη του καστανά.

Ασφαλώς, οι εντυπώσεις έχουν μείνει και είναι πολύ αρνητικές. “Ο νόμος και η τάξη” στην Ελλάδα της κρίσης επιβάλλονται, με τρόπο θεαματικό, στους μικρούς, φτωχούς και ανήμπορους. Γιατί σαφώς ο κάθε πολίτης έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις σε μια έννομη τάξη, αλλά η οργανωμένη Πολιτεία δεν μπορεί να εμφανίζει το πιο σκληρό και ανάλγητο πρόσωπό της σε έναν ηλικιωμένο που παλεύει για το μεροκάματο και δεν εχει δεύτερο ζευγάρι παπούτσια να φορέσει. Είναι μέρες γιορτινές και είναι υποχρέωση της Πολιτείας να μεριμνησει ώστε ειδικά αυτοί οι άνθρωποι που παλεύουν για ένα μεροκάματο, δίνοντας ταυτόχρονα χαρά στους περαστικούς και μια νότα ελπίδας στο γκρίζο της πόλης, να εξασφαλίσουν τις άδειες, προκειμένου με νόμιμο τρόπο να βγάλουν το μεροκάματο.

Το “κοινωνικό κράτος” έχει μια συγκεκριμένη αποστολή και έναν συγκεκριμένο ρόλο. Πρωτίστως, οφείλει να φροντίσει τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού να διασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση. Επιπροσθέτως, κάθε επαγγελματίας, είτε είναι γιατρός, δικηγόρος, εκπαιδευτικός, αστυνομικός, οφείλει να έχει ένα “κοινωνικό πρόσωπο” και ευτυχώς υπάρχουν, ακόμα, πολλοί επαγγελματίες με συνείδηση και αληθινή αξία.

“Κοινωνικό πρόσωπο” δεν συνεπάγεται, ασφαλώς, να κάνεις τα στραβά μάτια μπροστά στην παραβίαση των νόμων, αλλά σημαίνει να συνειδητοποιείς την ουσία της δικαιοσύνης, να είσαι ικανός να “διαβάζεις” πίσω από το “ξύλινο γράμμα” του νόμου. Σημαίνει, σε μια κοινωνία που μαστίζεται από κρίση αξιών, να βοηθήσεις το φτωχό, να δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία στο παιδί που έκλεψε, να ανοίξεις την “πόρτα της καρδιάς” στον άνθρωπο που παλεύει με τη μοναξιά του. Από την πλευρά της η οργανωμένη Πολιτεία πρέπει να βοηθήσει τους μικρούς επαγγελματίες να ασκήσουν το επάγγελμά τους με αξιοπρέπεια και να δώσει κίνητρα και σε νέους που το επιθυμούν να ασχοληθούν με τεχνικά επαγγέλματα, γιατί με τόσους επιστήμονες, πολλοί εκ των οποίων ακολουθούν απλώς τα όνειρα των γονέων και τα κοινωνικά “πρέπει”, η Ελλάδα θα “βυθιστεί” ακόμα περισσότερο στην ανεργία.

Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω ότι η θεαματική σύλληψη του καστανά έφερε στο μυαλό μου τον βίαιο τρόπο με τον οποίο “ο νόμος και η τάξη” επιβάλλονται στους αδύναμους. Κάποια χρόνια, πριν, να σας θυμίσω, κάποιες γυναίκες διαπομπεύτηκαν, ρίχτηκαν στην πυρά σαν τις μάγισσες του Μεσαίωνα, με τους χαρακτηρισμούς “οροθετικές”, “επικίνδυνες πόρνες”, “ξένες” (αν και οι περισσότερες, εάν δεν κάνω λάθος, ήταν Ελληνίδες). Οι γυναίκες αυτές, με την έγκριση της Πολιτείας, δόθηκαν για “σφαγή” και -δυστυχώς- ντρέπομαι να το γράψω, αλλά όλοι μας τις κατασπαράξαμε. Τις διαλύσαμε, σαν άγρια θηρία.

Ξέρετε, όμως, κάτι; Η δικαιοσύνη που δεν είναι, τελικά, “τυφλή”, τις αθώωσε. Δεν αποδείχθηκε ότι ήταν ιερόδουλες και ότι σκορπούσαν το θάνατο, με δόλο, στους συμπολίτες μας. Ωστόσο, μια γυναίκα, παρά την αθώωσή της, αυτοκτόνησε, γιατί δεν άντεξε το βάρος του δημόσιου εξευτελισμού. Δεν άντεξε να υποδύεται το άγριο θηρίο του τσίρκου, το οποίο όλοι μας το βλέπαμε, το φτύναμε και το περιγελούσαμε. Αυτή η υπόθεση, ειλικρινά, με πονάει, γιατί αποδεικνύει το βάρος της ευθύνης όλων μας που επιτρέπουμε να εξευτελίζονται συνάνθρωποί μας, μόνο και μόνο γιατί δεν έχουν το οικονομικό και κοινωνικό στάτους να ορθώσουν το ανάστημά τους και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Γι’ αυτό θα επανέλθω στην συγκεκριμένη υπόθεση σε μελλοντικό κείμενό μου.

Αυτό μου θύμισε η θεαματική σύλληψη του καστανά και ελπίζω ότι, από εδώ και στο εξής, τόσο η οργανωμένη Πολιτεία, όσο και όλοι μας, ως ενεργά μέλη αυτής της κοινωνίας, θα κατανοήσουμε την θεμελιώδη μας υποχρέωση να αγωνιζόμαστε για την αξιοπρεπή διαβίωση, έστω και εντός μιας κοινωνίας που “βυθίζεται”. Με τις υψηλές αξίες, τα ιδανικά μας, αλλά και την παιδεία μας, μπορούμε να συμβάλουμε ώστε να βγει από τα αδιέξοδά της η κοινωνία μας ή, τουλάχιστον, να αποδεικνύει το “κοινωνικό της πρόσωπο” όταν χρειάζεται. Να το αποδεικνύει πραγματικά και ουσιαστικά.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s