Daily Archives: 13/10/2015

Για τους ανθρώπους που δεν ξεχνάνε να χαμογελάνε…

Εχθές το απόγευμα είχαμε την ενημερωτική συνάντηση στο σχολείο της κόρης μου. Φτάνοντας έξω από την τάξη, με πλησιάζει ένα κοριτσάκι, συμμαθήτρια της Άννυς, με αγκαλιάζει και μου λέει με αυτή την παιδική γλύκα που λατρεύω “Είσαι η πιο χαμογελαστή μαμά. Χαμογελάς πιο πολύ από όλες τις μαμάδες” και μετά γυρίζει στη μανούλα της και της “δικαιολογείται”, λέγοντας “Μαμά, συγγνώμη που είπα αυτά τα λόγια σε άλλη μαμά, αλλά έτσι έπρεπε”. Αυτό το πανέξυπνο πλασματάκι με συγκίνησε απίστευτα και μου έδειξε με τον δικό του γλυκό και αθώο τρόπο πόσο σημαντικό είναι το χαμόγελο στη ζωή μας και πόσο πολύ χρειάζονται το χαμόγελό μας τα παιδιά μας. Όσο κουρασμένοι, όσο προβληματισμένοι είμαστε εμείς οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί (μιλάω πάντα με το διπλό μου ρόλο), δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε να χαμογελάμε και να δίνουμε στις παιδικές ψυχούλες τη χαρά για ζωή που έχουν ανάγκη να νιώσουν.

Πολλές φορές αισθάνομαι ότι γεννήθηκα με χαμόγελο. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό…αλλά όπως μου λένε οι γονείς μου, ήμουν το μωρό που ξυπνούσα και κοιμόμουν με ένα χαμόγελο. Μου το λένε συχνά κι οι φίλοι μου και όσοι με αγαπάνε, ότι το χαμογέλο είναι το κύριο χαρακτηριστικό μου. Βλέπω παιδικές μου φωτογραφίες και είμαι λίγο το “χαζοχαρούμενο” της παρέας, όπως με είχε αποκαλέσει κάποτε χλευαστικά μια συμμαθήτρια μου, αλλά ποτέ δεν “μάσησα” με τέτοια σχόλια (και ποτέ μην πτοηθείτε κι εσείς μικροί μου φίλοι με τέτοια σχόλια. Η μίζερη στάση απέναντι στη ζωή μας “χαλάει”, όχι τα γέλια), γιατί το να χαμογελάς είναι δύναμη. Είναι η δύναμη που βγαίνει μέσα από την ψυχή σου, χωρίς καν να προσπαθήσεις, και σε βοηθάει να αντιμετωπίσεις με θετικό και αισιόδοξο τρόπο τις μεγαλύτερες δυσκολίες και τα εμπόδια. Το χαμόγελο είναι η “ασπιρίνη” που σου φτιάχνει τη μέρα και σε οπλίζει με κέφι και διάθεση για ζωή και δράση, ακόμα κι όταν έχεις να αντιμετωπίσεις “θηρία” στην καθημερινότητά σου.

Το χαμόγελο είναι η ίδια η ζωή. Και, πραγματικά, τα λογάκια του μικρού κοριτσιού “άγγιξαν” την καρδιά μου, αποδεικνύοντάς μου ότι αξίζει, εμείς οι μεγάλοι, να χαμογελάμε πάρα τις δυσκολίες, γιατί έτσι δίνουμε χαρά στα παιδιά μας και τους δείχνουμε ένα δρόμο πιο φωτεινό. Ένα δρόμο καλύτερο από αυτόν στον οποίο, συνήθως, εγκλωβιζόμαστε, επειδή δεν τολμάμε να αλλάξουμε ό,τι μας ενοχλεί, ό,τι μας πιέζει και καταπιέζει.

Επομένως, σήμερα αισθάνθηκα την ανάγκη να αφιερώσω το κείμενό μου σε όλους τους χαμογελαστούς ανθρώπους που “ομορφαίνουν” την εβδομάδα μας και μας βγάζουν, έστω για λίγο, από τη μιζέρια που ζούμε, δυστυχώς, σε “μεγάλες δόσεις” τα τελευταία χρόνια. Θα το αφιερώσω, κυρίως, σε κάποιους χαμογελαστούς ανθρώπους που μου φτιάχνουν τη μέρα, χωρίς να το καταλαβαίνουν με το ειλικρινές χαμόγελό τους, το οποίο αντανακλά την καλοσύνη της ψυχής τους.

Κάθε πρωί, ο οδηγός και η συνοδηγός του σχολικού λεωφορείου, καλωσορίζουν τα παιδάκια μας με το πιο πλατύ χαμόγελο και την πιο γλυκιά καλημέρα και γίνονται μια τεράστια αγκαλιά για τα παιδάκια μας. Αυτό το χαμόγελό τους, το περιμένω κάθε πρωί για να ξεκινήσει γλυκά γλυκά η μέρα μας και να νιώσω ότι τα παιδιά μου βρίσκονται σε καλά χέρια.

Καθε Δευτέρα ξεκινώ τα πρωινά μαθήματα με την Ανθούλα που πάντα με το πιο χαμογελαστό πρόσωπο μπαίνει στην αίθουσα και μια δύσκολη μέρα, όπως είναι για όλους μας οι Δευτέρες, γίνεται φωτεινή.

Όταν κάνω τις διαλέξεις στο ΕΜΜΕ, πίνω το καφεδάκι μου στο καφέ δίπλα στη Σχολή και τα κορίτσια που εργάζονται εκεί με υποδέχονται πάντα με το πιο γλυκό τους χαμόγελο και με ρωτάνε τα νέα μου. Ύστερα ο επιστάτης με καλωσοριζει με χαμόγελο, σαν να θέλει να μου στείλει θετική ενέργεια για να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό στο μάθημα.

Όλα αυτά τα χαμόγελα είναι σπουδαία και τα έχουμε όλοι ανάγκη, γιατί σε μια κοινωνία που “τρέχει” με τόσο γρήγορους ρυθμούς, είναι εξαιρετικά σημαντικό να νιώθουμε ότι ο διπλανός μας είναι Άνθρωπος και μέσα στην ψυχή του έχει όμορφα συναισθήματα, πάρα την γενική ασκήμια που επικρατεί γύρω μας.

Ειδικά εργαζόμενοι που δεν είναι και οι πιο υψηλά αμειβόμενοι, με το χαμόγελο που αφειδώς μας χαρίζουν, αποδεικνύουν ότι η ζωή έχει και την θετική της πλευρά. Ότι δεν βασίζεται μόνο στο χρήμα και τα υλικά αγαθά, αλλά σε πολύ πιο υψηλές αξίες και ιδανικά.

Όταν, λοιπόν, ένας άνθρωπος που παλεύει στην καθημερινότητά του, σου χαρίζει μέσα από την καρδιά του ένα χαμόγελο, μην το προσπεράσεις. Η αξία της ζωής και των ανθρώπινων σχέσεων κρύβεται εκεί, στην ανθρωπιά, στην ψυχή….και χάρη σε αυτούς τους χαμογελαστούς ανθρώπους και η δική σου ζωή γίνεται καλύτερη.

Βέβαια, κρατώ το πιο ωραίο χαμόγελο για το τέλος. Το χαμόγελο των παιδιων μου που με “ταξιδεύει” σε μαγικούς ουρανούς και μου δίνει τεράστια ενέργεια για να προχωρήσω…

Γι’ αυτό, κλείνοντας το σημερινό μου κείμενο, σας προτρέπω να χαμογελάτε, γιατί η ζωή σας θα γίνει πιο όμορφη. Δεν θα επιλυθούν τα προβλήματά σας, αλλά θα αντλήσετε απίστευτη δύναμη για να τα αντιμετωπίσετε πιο αποτελεσματικά και, γιατί, χαμογελώντας εσείς οι ίδιοι θα δώσετε χαρά σε όσους αγαπάτε και σας αγαπούν και οι σχέσεις σας θα βασιστούν σε πιο γερά θεμέλια. Το χαμόγελο είναι Ζωή. Και όπως ήταν το μότο μου όταν ήμουν έφηβη “life is too short to be a misery/η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι μίζερη”!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά