Στο τριανταφυλλάκι μου, χρόνια πολλά!


Τριανταφυλλάκι μου, χρόνια πολλά!! Να είναι, πάντα, η ζωή σου πλημμυρισμένη από αγάπη, καλοσύνη, τρυφερότητα, αγκαλιές και χάδια!! Να αγαπήσεις και να αγαπηθείς τόσο δυνατά και τόσο τρυφερά, όσο έχεις ανάγκη και όσο χρειάζεσαι! Γιατί από την ημέρα που γεννήθηκες -από την κοιλίτσα ακόμα, θα έλεγα- είσαι αγάπη και κάθε τι που κάνεις, κάθε τι που λες, είναι συνυφασμένο με την ουσία και το βαθύτερο περιεχόμενο της “αγάπης”.

Συχνά, με ρωτάς πόσο σε αγαπώ. Σου λέω, λοιπόν, ότι σε αγαπώ πιο πάνω από τα σύννεφα, πιο πάνω από τον Θεό, πιο πέρα από τον ορίζοντα και το ουράνιο τόξο, πιο μακριά από τον ήλιο και το φεγγάρι…. Σε αγαπώ ορμητικά….και γίνομαι κι εγώ ένα με την αγάπη για να σε φτάσω… και τελικά συναντιόμαστε σε εκείνο το σημείο όπου τα αστέρια γεννιούνται και αρχίζουν τον τρελό χορό τους. Σε εκείνη τη “φωλίτσα” μέσα στην αγκαλιά του ουρανού όπου όλα είναι μαγικά και ξεκινά το πιο όμορφο παραμύθι, δίχως δράκους και λύκους, μόνο με νεράιδες και πριγκίπισσες ευτυχισμένες. Έτσι, γίνεται η ζωή μας ένα συναρπαστικό παιχνίδι, με πολλά γέλια, αρκετές αγωνίες, χτυποκάρδια και αμέτρητη χαρά!

Τριανταφυλλάκι μου, είσαι το ευαίσθητο και γλυκό πλασματάκι μου που με εκπλήσσεις συνεχώς. Με εκπλήσσεις με τα όμορφα συναισθήματα που κρύβεις στην καρδούλα σου και τα εκφράζεις, έτσι ξαφνικά, με τον πιο δημιουργικό τρόπο, μέσα από τους στίχους και τη ζωγραφική. Σε καμαρώνω και σε θαυμάζω. Παίρνω μαθήματα ζωής από εσένα και “μεγαλώνω” δίπλα σου.

Σε βλέπω να μυρίζεις τα ρούχα μου, όπως έκανα κι εγώ παιδί όταν μου έλειπε η μαμά μου. Και αυτή η εικόνα με συγκινεί πολύ και με φέρνει ακόμα πιο κοντά σου….

Άννυ μου, πριν από 7 χρόνια, σε πήρα για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου και έδωσα στα χειλάκια σου το πιο τρυφερό φιλί. Η συγκίνησή μου ήταν τεράστια. Το βίωμα πρωτόγνωρο και συγκλονιστικό. Ένας χείμαρρος συναισθημάτων έγινε η αγάπη μου για σένα που με παρέσυρε στη δίνη του. Έκλαιγα για ώρες, μέρες, μήνες, όταν σε κρατούσα στην αγκαλιά μου, γιατί σε θεωρούσα ένα εύθραυστο τριανταφυλλάκι. Κι ένιωθα τόσο αδύναμη μπροστά σου. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ το συναίσθημά μου. Τόσο δυνατό ήταν. Μάλιστα, ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου, που κυριολεκτικά τα είχα χάσει. Δεν ήξερα τι να κάνω…πώς να φερθώ…τι να σκεφτώ… Φοβόμουν να σε αγγίξω, μήπως σε πληγώσω, μήπως σου χαλάσω τα υπέροχα ανθάκια σου. Έτσι σε ένιωθα και έτσι σε ονειρευόμουν. Σαν το πιο όμορφο τριανταφυλλάκι της άνοιξης που ανθίζει χρόνο με το χρόνο και ανοίγει τα πεταλάκια του για να ζήσει τις στιγμές της υπέροχης και παραμυθένιας ζωής του.

Τριανταφυλλάκι μου, σε ευχαριστώ, γιατί μέσα στα μάτια σου βρίσκω χίλιους λόγους να χαμογελώ. Σε ευχαριστώ, γιατί μου έδειξες άλλους, καινούργιους δρόμους και μονοπάτια που δεν είχα ανακαλύψει μέχρι να σε συναντήσω και δεν γνώριζα πόση ευτυχία κρύβουν μέσα τους. Σε ευχαριστώ, γιατί όταν ήρθες στον κόσμο, απέδειξες ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από τη λογική και από κάθε άλλο συναίσθημα….

Εύχομαι, από τα βάθη της καρδιάς, μεγαλώνοντας, να πιστέψεις στον εαυτό σου και στις τεράστιες δυνάμεις σου και να κυνηγήσεις το όνειρό σου.

Θα είσαι για πάντα το τριανταφυλλάκι μου και θα είμαι πάντα δίπλα σου. Για ό,τι χρειάζεσαι. Όποτε το χρειάζεσαι. Έτσι, χωρίς πολλά λόγια, με τα χέρια μας ενωμένα και το βλέμμα να κοιτάζει όσο πιο ψηλά γίνεται, σε ό, τι ονειρεύεσαι!

Να είσαι πάντα ΑΓΑΠΗ, τριανταφυλλάκι μου!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s