Κυνηγώντας το όνειρο, πίσω και πέρα από τους μύθους


Σήμερα ξεκινά μια πολύ απαιτητική εβδομάδα για τους τελειόφοιτους του Λυκείου που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις. Εύχομαι, από καρδιάς, σε όλα τα παιδιά να είναι ήρεμα, συγκεντρωμένα και να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό. Αναμφίβολα, η αγωνία τόσο των ίδιων των παιδιών, όσο και των οικογένειών τους, είναι πολύ μεγάλη.

Ελπίζω, βέβαια, κάποια στιγμή να τολμήσει ένας εμπνευσμένος Υπουργός Παιδείας να δώσει άλλη διάσταση και άλλο περιεχόμενο στις εξετάσεις και κυρίως να “γκρεμίσει το μύθο των εξετάσεων” που, κυριολεκτικά, εξουθενώνει τα παιδιά, τα οποία χάνουν άδικα τα τρία υπέροχα λυκειακά τους χρόνια σε φροντιστήρια και σκληρή αλλά ταυτόχρονα στείρα μελέτη!

Κατά την κρίση μου, είναι πραγματικά άδικο να εξακολουθεί η παιδεία μας να στηρίζεται στην εξάντληση -σωματική και πνευματική- των εφήβων μας, οι οποίοι αντί να απολαμβάνουν τις μαγικές στιγμές της νιότης τους, μαθαίνοντας αξίες ζωής, διαβάζοντας ποίηση, λογοτεχνία, παίζοντας θέατρο, δημιουργώντας μέσα από τη μουσική και τη ζωγραφική, να τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο, σαν ρομποτάκια που σιγά σιγά “στεγνώνουν” από δημιουργικότητα και αγάπη για ζωή. Το σχολείο γίνεται μια φυλακή και η σχολική ζωή ταυτίζεται με έναν άνισο αγώνα με το χρόνο και την ανούσια γνώση.
Επίσης, εγκλωβίζουμε τα παιδιά μας σε έναν σκληρότατο ανταγωνισμό που δεν αναδεικνύει την αξία και τη μοναδικότητα, αλλά πρωτίστως την παπαγαλία. Ο άριστος δεν επιβραβεύεται. Διότι άριστος δεν είναι μόνο αυτός που μελετά και απομνημονεύει εύκολα, αλλά και αυτός που μπορεί να δημιουργήσει, να επιλύσει αποτελεσματικά δύσκολες καταστάσεις, να χειρίζεται άριστα το λόγο, να συνεργάζεται πολύ καλά με τους υπόλοιπους κ.λπ.

Σαφώς, πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα εισαγωγής. Το οποίο όμως θα είναι πλήρως αποδεσμευμένο από το σχολείο. Δεν νοείται το σχολείο να μετατρέπεται σε φυλακή! Θα μπορούσε, για παράδειγμα, η Τρίτη Λυκείου ή μια επιπρόσθετη επόμενη χρονιά να είναι αφιερωμένη στις εξετάσεις. Αλλά μόνο μια χρονιά. Χωρίς φροντιστήρια. Είναι αδιανόητο να σπαταλάει μια οικογένεια τόσα χρήματα για επιπρόσθετα μαθήματα, όταν με τα ίδια χρήματα ένα παιδί θα μπορούσε να κάνει στο μέλλον ένα αξιολογότατο μεταπτυχιακό που θα του άνοιγε πολύ σημαντικούς δρόμους στην επαγγελματική του ζωή!

Επίσης, το ολοκληρωμένο σύστημα εισαγωγής θα εκτιμούσε και θα αξιολογούσε πολλά στοιχεία που σε καμία περίπτωση δεν θα βασίζονταν στη στείρα γνώση την οποία οι μαθητές θα αποκτούσαν σε κάποιο φροντιστήριο. Τα παιδιά θα μπορούσαν, ακόμα, να δίνουν και κάποιες εξετάσεις στη Σχολή που τους ενδιέφερε, ώστε να αποκομίσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για την κάθε Σχολή και εάν πραγματικά τους ταιριάζει.

Το πιο σημαντικό, όμως, όπως προείπα είναι να γκρεμιστεί ο μύθος των εξετάσεων. Με υπευθυνότητα, οι αρμόδιοι φορείς που θέλουν το Ελληνόπουλο να σπουδάζει μέχρι τα 30 του, για χίλιους δυο ιδιοτελείς σκοπούς, να πούνε αλήθειες: πρώτον, ότι υπάρχουν χιλιάδες εναλλακτικές που εντέχνως αποκρύπτονται από τα παιδιά, τα οποία θεωρούν ότι το Πανεπιστήμιο είναι η μοναδική λύση. Δεύτερον, να εξηγήσουν με σαφήνεια ότι στην Ελλάδα οι πανεπιστημιακές σπουδές είναι ανεξάρτητες από την αγορά εργασίας και εκ των πραγμάτων δεν θα βρούνε στην Ελλάδα εργασία όλοι οι απόφοιτοι όλων αυτών των Σχολών. Τρίτον, να αναβαθμίσουν το ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, το οποίο δεν θα έχει κανένα αντίκρισμα στην Ευρώπη, εάν εξακολουθούν να το ευτελίζουν. Το Πανεπιστήμιο δεν είναι τσιφλίκι κανενός. Είναι ο ιερός χώρος της γνώσης και της ανταλλαγής σκέψεων και ιδεών και όλοι πρέπει να το σεβόμαστε.

Τέταρτον, να εξηγήσουν στα παιδιά τις εναλλακτικές που τους προσφέρονται μέσω μεταπτυχιακών σπουδών, προγραμμάτων επιμόρφωσης κ.λπ. που πολλές φορές έχουν μεγαλύτερη αξία και σημασία από τις προπτυχιακές μας σπουδές. Αυτό το καταθέτω και από την προσωπική μου εμπειρία και, ειλικρινά, μετανιώνω για τα χρόνια του Λυκείου που σπατάλησα επιλέγοντας αυτή την τραγική επιλογή των πανελλαδικών εξετάσεων: με τα φροντιστήρια και την εξουθενωτική, ανούσια, “μελέτη”. Είναι, μάλιστα, σημαντικό να τονίσω ότι όταν τελικά σταμάτησα το φροντιστήριο λατινικών (πήγαινα σε ένα εξαιρετικό φροντιστήριο, το οποίο όμως δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις δικές μου “ιδιαιτερότητες”, διότι ήθελα μια διαφορετική μαθησιακή προσέγγιση, καθώς υπήρξα ένα πολύ ντροπαλό παιδί που “χανόταν” στην ομάδα) και μελέτησα με τη μητέρα μου (αν και γιατρός εκείνη) απέδωσα πολύ καλύτερα. Εξίσου και ο σύζυγός μου όταν μελέτησε μόνος του φυσική, εξαιτίας αδυναμίας της οικογένειάς του να παρακολουθήσει το πρόγραμμα του φροντιστηρίου, έγραψε “20”.

Πέμπτον, επιτέλους πρέπει να αναβαθμιστεί και η τεχνική παιδεία και να αρχίσουν πλέον τα παιδιά να γίνονται εξαίρετοι τεχνίτες που θα βρίσκουν άμεσα εργασία. Έκτον, να αναβαθμιστεί και η ιδιωτική παιδεία στην Ελλάδα και να πάψουν να την τρέμουν οι πολιτικοί, ως δήθεν “ταξική”. Οι οικογένειες που έχουν την οικονομική άνεση, αναμφισβήτητα θα προτιμήσουν τη λύση του εξωτερικού, είτε σε προπτυχιακές, είτε σε μεταπτυχιακές σπουδές. Συνεπώς, γιατί να μη διοχετευτούν όλα αυτά τα τεράστια ποσά χρημάτων στην Ελλάδα και ταυτόχρονα να αποτελέσουν οι δημόσιες και οι ιδιωτικές Σχολές πόλο έλξης για φοιτητές και σπουδαστές από όλα τα μέρη του κόσμου; Αντί να βρίσκεται, για παράδειγμα, η καλύτερη Σχολή Ελληνικής Φιλολογίας στο Cambridge, να βρίσκεται στην Ελλάδα και να φοιτούν σε αυτήν φοιτητές από όλο τον κόσμο!! Αυτό σημαίνει αναβάθμιση της παιδείας μας!

Χαρακτηρίζω κατάντια την κατάσταση που επικρατεί όλα αυτά τα χρόνια στον τόπο μας αναφορικά με το φλέγον ζήτημα της παιδείας μας: εξουθενώνουμε τα παιδιά μας, τα “ποτίζουμε” με άχρηστη πληροφορία και τα αναγκάζουμε στα 16 τους να αποφασίσουν και να επιλέξουν την επαγγελματική κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν για όλη τους τη ζωή!! Εάν περάσουν σε μια Σχολή (έστω και τελευταίας επιλογής) καμαρώνουμε στους γείτονες και θεωρούμε ότι λύσαμε το πρόβλημα, χωρίς να μας ενδιαφέρει εάν το παιδί θα αποφοιτήσει, μετά από πόσα χρόνια θα αποφοιτήσει και τι σπουδαία πράγματα θα αποκομίσει από τις σπουδές του. Λένε, πάντως, ότι το Πανεπιστήμιο βγάζει καλούς ταβλαδόρους! Ελπίζω, η οργανωμένη Πολιτεία να ενδιαφερθεί να αποφοιτήσουν ολοκληρωμένοι επιστήμονες που θα μπορούν και στη χώρα τους να κάνουν έρευνα και να εξελίξουν την επιστήμη τους. Γιατί έχουμε λαμπρούς νέους επιστήμονες!

Ας μην αγχώνουμε, λοιπόν, άδικα τα παιδιά μας. Ας τους δώσουμε ισχυρά εφόδια και υψηλές αξίες ζωής, ας τους βοηθήσουμε να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους και να αναδείξουν τη μοναδικότητά τους και είναι βέβαιο ότι θα μπορέσουν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα και να είναι πραγματικά ευτυχισμένα, ολοκληρωμένα και επιτυχημένα άτομα!! Ο νέος που έχει εμβαθύνει στο αντικείμενο που τον ενδιαφέρει και έχει αποκτήσει ουσιαστική γνώση, έχει πάθος για ζωή, όρεξη για σκληρή δουλειά και δημιουργία, επιμονή και υπομονή, θα καταφέρει να βρει το δρόμο του και να κατακτήσει την δική του κορυφή!! Όλα τα άλλα είναι μύθοι και ας μην εγκλωβιζόμαστε σε αυτούς, ούτε να παρασυρόμαστε από κοινωνικά στερεότυπα!

Θα κλείσω με την δική μου εμπειρία ζωής: πέρασα από τους τελευταίους στην Ελληνική Φιλολογία του Πανεπιστημίου Αθηνών (Σχολή πρώτης επιλογής, γιατί στα 15 μου δεν είχα αποφασίσει τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Μετά τα 20 συνειδητοποίησα ότι το όνειρό μου είναι να διδάσκω δημοσιογραφία), με μια βαθμολογία που σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρινόταν στις σκληρές θυσίες που είχα κάνει και στα χρήματα που δαπανήθηκαν σε ιδιαίτερα και φροντιστήρια. Αποφοίτησα όμως στα τέσσερα χρόνια μέσα στους δέκα πρώτους της Σχολής, γιατί “αφέθηκα” στη γνώση και αναζήτησα την ουσία των καταστάσεων που βίωνα. Γι’ αυτό αισθάνομαι τόσο έντονα την ανάγκη να “φωνάξω” στα παιδιά ότι δεν πρέπει να ζούνε μέσα στα στερεότυπα που φτιάχνει μια κοινωνία που δεν έχει διάθεση να προχωρήσει, αλλά να αναζητήσουν το δικό τους μαγικό και συναρπαστικό παραμύθι, να αναζητήσουν την δική τους αλήθεια και ουσία ζωής, μέσα σε πράγματα και πρόσωπα που αγαπάνε. Έτσι, θα φτάσουν στην ευτυχία που με τόσο κόπο αναζητούν…..

Το σημερινό μου κείμενο το αφιερώνω σε όλα τα παιδιά που εξετάζονται σήμερα και κυρίως στα αγαπημένα μου κοριτσάκια, Λυδία, Ελίζαμπεθ, Φελίσια. Κορίτσια, σας αγαπώ πάρα πολύ και εύχομαι να κατακτήσετε την κορυφή των ονείρων σας, γιατί το αξίζετε!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Εκπαιδευτικά, Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s