Για το αγόρι της ζωής μου


2 Μάιου 2012 το αγοράκι μου ήρθε στη ζωή! Σήμερα κλείνει τα τρία του χρόνια και του εύχομαι, από τα βάθη της καρδιάς, να έχει υγεία και μεγαλώνοντας να γίνει ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος που θα κυνηγήσει τα όνειρά του και θα ζήσει τη ζωή του όπως ποθεί η καρδούλα του και όπως ορίζει το μυαλό του!

Είμαι πολύ συγκινημένη και ευτυχισμένη. Θέλω αυτή η μέρα να είναι ξεχωριστή και μαγική. Κλείνω τα μάτια και όλες οι δυνατές στιγμές που έχουμε ζήσει μέχρι σήμερα έρχονται μπροστά μου και τις ζω ξανά μέσα στο μυαλό μου, σαν την πιο όμορφη ταινία της ζωής μου.

Οι δυσκολίες μέχρι να έρθει στη ζωή, γιατί όπως έχω γράψει σε παλαιότερο κείμενό μου η δεύτερη εγκυμοσύνη μου ήταν επαπειλούμενη, η στιγμή που τον κράτησα στην αγκαλιά μου, η πρώτη μας μέρα στο σπίτι, οι πρώτες μας εβδομάδες, οι πρώτοι μας μήνες, τα χρόνια, που κύλησαν πιο ευτυχισμένα κι από όσο ονειρευόμουν…όλες οι στιγμές μας ξετυλίγονται μπροστά μου σαν έναν πίνακα ζωγραφικής με τα πιο ζωηρά χρώματα και τις πιο έντονες πινελιές. Γιατί, τελικά, αυτή είναι η μητρότητα: ένας καμβάς γεμάτος χρώματα, πλημμυρισμένος χαμόγελα, σκέψεις, αγωνίες, όνειρα κι απέραντη αγάπη (που ώρες-ώρες μάλιστα σου προκαλεί τεράστιο δέος το μέγεθος της αγάπης για τα παιδιά σου). Θα έλεγα ότι είναι ένας καμβάς γεμάτος ΣΤΙΓΜΕΣ η μητρότητα!

Αναμφίβολα, δηλώνω μια ερωτευμένη μαμά και η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά κάθε φορά που με το πιο γλυκό ύφος του κόσμου και με το πιο πλατύ χαμόγελο, ο γιος μου δηλώνει: «Ουάου μαμά είσαι απίθανη!», «Μαμά, είσαι η χαρά μου. Είσαι η ζωή μου. Είσαι η καρδιά μου».

Γελάω απίστευτα με τις ατάκες του, όπως όταν μου λέει «η δασκάλα μου είναι η κυρία Μπανάνα», μολονότι ακόμα δεν πηγαίνει στον παιδικό σταθμό! Ή μου εξηγεί, με μιμητικές κινήσεις «Η πεθερά σου έπεσε κάτω έτσι σήμερα, όταν έκανα πατίνι».

Όπως καταλαβαίνετε, αφιερώνω το σημερινό μου κείμενο στο παιδί μου που έχει τα γενέθλιά του και είναι, για μένα, η χαρά της ζωής (και το “καραγκιοζάκι μου” με όσα μου κάνει):

«Αυτή η μέρα σου ανήκει, αγοράκι μου. Σε χαζεύω που κοιμάσαι σαν αγγελουδάκι και χαίρομαι που στα όνειρά σου χαμογελάς. Θα σε ξυπνήσω με το πιο τρυφερό φιλί και την πιο μεγάλη αγκαλιά! Σε ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου και με αγαπάς τόσο πολύ! Κι εγώ σε αγαπώ πιο πολύ από όσο φαντάζεσαι και βρίσκω τρόπους να «φωλιάζω» μέσα στην καρδούλα σου, για να είμαστε πάντα μαζί»!

Μαζί με τις ευχές στο γιο μου, θα ήθελα όμως να περάσω ένα μήνυμα μέσα από το σημερινό μου κείμενο, ότι όλα τα παιδάκια έχουν τα ίδια δικαιώματα στις χαρές και την καθημερινή ζωή και δράση. Γιατί, συχνά διαβάζω κείμενα από μαμάδες, των οποίων τα παιδιά αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα, μικρό ή μεγάλο, όπως κάποια νοητική υστέρηση, κάποιας μορφής αναπηρία, και των οποίων η καθημερινότητα γίνεται κόλαση σε μια χώρα, όπως δυστυχώς η δική μας που δεν προσφέρει όλα όσα πρέπει ώστε να έχουμε μια ποιότητα ζωής, με αποτέλεσμα άνθρωποι με αναπηρίες να μην μπορούν να ζήσουν τη φυσιολογική ζωή που δικαιούνται. Έτσι, λοιπόν, σκέπτομαι ότι ακόμα και χαρές που σε εμάς φαντάζουν αυτονόητες και δεδομένες, όπως τα γενέθλια και οι γιορτές, αλλά ακόμα και στιγμές καθημερινότητας, για άλλες οικογένειες βιώνονται με λιγότερα γέλια και με μεγαλύτερο άγχος για το αύριο. Και κυρίως βιώνονται με φόβο για το μέλλον του παιδιού, χωρίς την παρουσία των γονέων και χωρίς τη στήριξη της Πολιτείας.

Γι’ αυτό, πιστεύω ότι όλοι μας, ειδικά εμείς οι μανούλες, οφείλουμε να είμαστε ευαισθητοποιημένες στα ζητήματα που αφορούν όλα τα παιδιά και με κάθε τρόπο να τα στηρίζουμε, πιέζοντας τους αρμόδιους φορείς να λαμβάνουν τα απαιτούμενα μέτρα, ώστε όλα τα παιδιά να μπορούν να ζούνε την καθημερινότητά τους με χαμόγελο και με όσο το δυνατόν λιγότερες δυσκολίες.

Εγώ δηλώνω παρούσα…σε εκείνες τις οικογένειες που δεν έχουν την «πολυτέλεια» να χαμογελάσουν ούτε τη μέρα των γενεθλίων των παιδιών τους και είμαι σίγουρη ότι όλοι μαζί μπορούμε να γίνουμε μια μεγάλη αγκαλιά και μια δυνατή γροθιά για να νικήσουμε εκείνα τα εμπόδια που δεν αφήνουν τα παιδιά να είναι ευτυχισμένα.

Κλείνοντας, εύχομαι σε όλες τις μαμάδες να ζούνε πάντα μαγικές στιγμές με τα παιδιά τους και να μην αφήσουν κανέναν και τίποτα να τους στερήσει αυτήν τη μαγεία στη ζωή τους….

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s