Τα γενέθλιά μου και οι όμορφες “διαδικτυακές σας ευχές”


Αυτό το μικρό κειμενάκι το γράφω με πολλή αγάπη και το αφιερώνω σε πολλαπλούς αποδέκτες. Πρωτίστως το αφιερώνω σε όλους τους «διαδικτυακούς μου φίλους», φίλους που έκανα μέσω του Διαδικτύου, φίλους που ξαναβρήκα μέσω του Διαδικτύου και φίλους που συναντώ και μέσα και έξω από τον διαδικτυακό χώρο, εδώ και πολλά χρόνια ή τα τελευταία χρόνια…..

Αφορμή για να γράψω το σημερινό μου κειμενάκι ήταν τα γενέθλιά μου και οι «διαδικτυακές ευχές» που έλαβα και, δεν το κρύβω, ότι με συγκίνησαν πολύ!

15 Ιουλίου είναι η δική μου ξεχωριστή μέρα, καθώς έχω τα γενέθλιά μου! Δέχτηκα, κατά κύριο λόγο, από το Διαδίκτυο (το Fb και το mail) τα μηνύματα των φίλων, των γνωστών, των μαθητών, των φοιτητών, των γονιών, των παλιών συμμαθητών, ακόμα και ανθρώπων που δεν γνωρίζω προσωπικά, αλλά κάποιες κοινές διαδρομές, κυρίως μέσα από το χώρο του βιβλίου, μας έχουν φέρει κοντά μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.

Και ξέρετε κάτι; Πιστεύω ότι όλες οι ευχούλες που πήρα δεν ήταν τυπικές, γιατί ένιωσα τη γλύκα τους! Και σας ένιωσα κοντά μου. Αναμφίβολα, έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ευχόμαστε και δεχόμαστε ευχές. Και αυτό το σημαντικό κομμάτι της ζωής μας ρυθμίζεται, σε πολύ μεγάλο βαθμό, από τον διαδικτυακό κόσμο. Ίσως, στο παρελθόν, να με προβλημάτιζε. Πλέον, όμως, το κρίνω θετικό. Γιατί, όσο κι αν λέμε κατά καιρούς ότι τα μέσα της τεχνολογίας «γκρεμίζουν» τις ανθρώπινες σχέσεις, βλέπω ότι πολλές φορές σε φέρνουν πιο κοντά με ανθρώπους, με τους οποίους έχετε κοινές αναζητήσεις, προβληματισμούς, ανησυχίες.

Βλέπω ότι στον διαδικτυακό κόσμο μπορείς να συναντήσεις πιο εύκολα ανθρώπους τους οποίους πιθανότητα δεν θα είχες γνωρίσει σε άλλους χώρους ή κι αν είχες γνωρίσει δεν θα είχες την άνεση να τους μιλήσεις. Επίσης, βλέπω ότι μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας, ένα χαμογελάκι, μια αστεία φατσούλα, ένα σύντομο μηνυματάκι, που θα σου στείλει ένας φίλος, ένας γνωστός, ένας παλιός συμμαθητής, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να σε κάνει να ξεχαστείς από τα προβλήματά σου και να χαμογελάσεις. Ακόμα κι αν στην διαπροσωπική επαφή έχεις πιο πολλά να πεις, αυτά τα γραπτά μηνυματάκια ή ακόμα και τα εικονομηνυματάκια, πολλές φορές, σου φτιάχνουν ολόκληρη τη μέρα και συχνά έχουν να σου πουν πολλά περισσότερα από όσα χίλια λόγια….

Σαφώς, ούτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να αντικαταστήσουν την πολύτιμη ανθρώπινη και άμεση επαφή, ούτε μέσα από αυτά πρέπει να ζούμε τις ζωές μας, όπως δυστυχώς πολλοί κάνουν, από μόδα, μιμητισμό, έλλειψη ενδιαφερόντων, τάση για επίδειξη κλπ. Η ζωή είναι ωραίο να μας ανήκει και να μην ανήκει στα media! Ωστόσο, πιστεύω ότι είναι ωραίο να μοιραζόμαστε σκέψεις, συναισθήματα, ακόμα και στιγμές. Να ανταλλάσσουμε απόψεις, να καταθέτουμε ιδέες, να κάνουμε πλάκα, να μοιραζόμαστε κάτι δυνατό και κάτι πιο ανάλαφρο. Είναι σαν να νιώθουμε ότι στον απέραντο κόσμο και στην ανωνυμία του πλήθους, υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που μπορεί να θέλουν να μοιραστούν τις σκέψεις και τα όνειρά μας ή απλώς να χαμογελάσουν μαζί μας και να περάσουν λίγο πιο ευχάριστα το χρόνο. Κι αυτό, θεωρώ ότι είναι ένα από τα θετικά στοιχεία του διαδικτυακού κόσμου.

Αναμφίβολα, σου δημιουργεί και μια ψευδαίσθηση πολλών πραγμάτων, αλλά σου δίνει και μια παραπάνω ευκαιρία να μοιραστείς και να καταθέσεις ιδέες και προτάσεις. Γιατί, ο διαδικτυακός κόσμος είναι μεν virtual, δηλαδή «πλασματικός», αλλά ταυτόχρονα βασίζεται σε μιαν «αλήθεια»: στην «αλήθεια της στιγμής», στο συναίσθημα, στην παρόρμηση, στη γοητεία που έχει αυτή η μία και μοναδική στιγμή, όπου τις περισσότερες φορές χωρίς πολλή σκέψη και περισσότερο με την καρδιά και όχι τη λογική, θα πεις μια λέξη, θα ανταλλάξεις μια καλημέρα, θα ανεβάσεις μια φωτογραφία, θα γράψεις μια ιστορία, θα καταγράψεις μια ιδέα, θα εκφράσεις ένα συναίσθημα. Το οποίο θα αποτυπωθεί για πάντα στο χρόνο, ακόμα κι αν μετά το σβήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, όταν δηλαδή τα μέσα γίνονται ο χώρος που εμείς ορίζουμε, καθορίζουμε και χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε τις σκέψεις μας, αλλά όχι και πάντα τόσο σοβαρά, πιστεύω ότι επωφελούμαστε. Αντίθετα, όταν το διαδίκτυο γίνεται ο χώρος όπου προσπαθούμε να ζήσουμε τη ζωή που αρέσει στους άλλους, τότε κατά την δική μου άποψη παγιδευόμαστε και χάνουμε την ουσία και τη χαρά της δικής μας ύπαρξης και της δικής μας καθημερινότητας. Σημασία έχει τι προτεραιότητες δίνει ο καθένας από εμάς και πώς επιλέγει να πει «καλημέρα» στη ζωή του.

Κλείνοντας, σας ευχαριστώ όλους για τις όμορφες διαδικτυακές ευχές σας! Θα τις κρατήσω μέσα στην καρδιά μου! Εύχομαι κι εγώ, με τη σειρά μου, στον καθένα ξεχωριστά, υγεία, χαρά και αυτό το καλοκαίρι να ζήσει ένα μεγάλο όνειρό του!

Και σας ευχαριστώ που σε μια τόσο σημαντική μέρα, όπως είναι τα γενέθλια, με σκεφτήκατε και μου στείλατε κάτι από την καρδούλα σας….το εκτιμώ πολύ!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s