12:05: Η πιο γλυκιά καληνύχτα….


Απόψε θα δω το πιο γλυκό όνειρο, γιατί θα κοιμηθώ έχοντας στο μυαλό και κυρίως την καρδιά μου, τα λογάκια του γιου μου που σε δυο μήνες κλείνει τα δύο: “Μαμά μην κλαις ποτέ. Είσαι το μωρό μας”. Αυτά ήταν τα τρυφερά λογάκια του πριν κοιμηθεί. Είχε κάνει τις “αγορίστικες” αταξιούλες και δεν του έδινα το βραδινό του φιλάκι. Γι’ αυτό, φαίνεται, ήθελε να με…εξευμενίσει!! Αφού λοιπόν μου ζήτησε το φιλάκι του, μου είπε τα λογάκια του και με άφησε με το πιο γλυκό χαμόγελο στα χείλη να τον κοιτώ, σαν ζαλισμένη από το πιο ξέφρενο μεθύσι…

Έχουν, άλλωστε, τον τρόπο τους τα πλασματάκια μας να μας κάνουν να νιώθουμε απέραντη ευτυχία. Εγώ είμαι το “ζουμάκι” του, έτσι με αποκαλεί και με τα σαλιάρικα φιλάκια του, γίνομαι η πιο ευτυχισμένη μανούλα σε όλη τη γη!! Κι ύστερα με “αποτελειώνει” η πιο “ώριμη” αγκαλιά της κόρης, με τα σοφά λογάκια της…όταν γκρινιάζει ο αδελφός της και επίτηδες δεν του δίνω σημασία, η μικρή με επαναφέρει στην τάξη: “να ασχοληθείς με το παιδί σου. Δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το παιδί σου”. Μετρώ τις ώρες να έρθει το βραδάκι να καθίσουμε στο γραφείο της, να ζωγραφίσουμε, να γράψουμε και να ξαπλώσουμε δίπλα στις μεγάλες, χουχουλιάρικες, μαξιλάρες για να της διαβάσω τα αγαπημένα της παραμύθια.

Πλασματάκια μου, “σας αγαπώ ως τον ήλιο, ως τα αστέρια, ως τον ουρανό”, όπως μου λέτε και εσείς. Γι’ αυτό και γράφω, απόψε, αυτό το κείμενο για να σας ευχαριστήσω και δημόσια που δίνετε στην καρδιά μου τόση χαρά, που κάνετε τις μέρες μου τόσο ξεχωριστές και τα βράδια μας μοναδικά! Σας ευχαριστώ, γιατί ξυπνώ και κοιμάμαι με το δικό σας χαμόγελο, το δικό σας τρυφερό φιλί και το δικό σας απαλό χαδάκι στα μάγουλα, στην πλάτη, στα δαχτυλάκια…

Αργά το βράδυ, όταν πια κοιμόσαστε και το σπίτι είναι τόσο άδειο από φωνές και γέλια, δεν χορταίνω να σας κοιτάζω και να σας γλυκοφιλώ. Να σας παρατηρώ να κάνετε κινήσεις μέσα στον ύπνο και να προσπαθώ να μαντεύσω τι όνειρα βλέπετε και εάν εκεί στου ονείρου τη μαγεία νιώθετε την ευτυχία. Σας κοιτάζω και κάνω όνειρα για εμάς. Και ασυναίσθητα χαμογελώ και νιώθω ότι πετώ ψηλά και μπορώ να αγγίξω όλα τα αστέρια του ουρανού.

Σε μέρες γκρίζες και μουντές του φθινοπώρου είσαστε οι στάλες της βροχούλας. Σε μέρες ανοιξιάτικες είσαστε το πιο μυρωδάτο λουλούδι. Σε μέρες καλοκαιρινές είσαστε η πιο γαλάζια θάλασσα και τον χειμώνα ανάβετε τα πιο φωτεινά αστέρια του ουρανού με τη λάμψη σας. Είσαστε ό,τι πιο πολύτιμο και ό,τι πιο σπουδαίο στη ζωή!!

Το ξέρω, ότι δεν σας συνηθίζω, φίλες και φίλοι μου, με τέτοια κείμενα, αλλά απόψε ένιωσα την ανάγκη να γράψω κάτι πιο γλυκό και τρυφερό. Γιατί κάποιες φορές όλοι μας το έχουμε ανάγκη!! Έτσι κι εγώ σήμερα ένιωσα αυτή την ανάγκη να γράψω για την πιο γλυκιά καληνύχτα!!

Είναι βέβαιο ότι τα τρυφερά και αθώα λογάκια, που το παιδί μας θα μας πει, είναι αυτά που μας βγάζουν από τη μιζέρια της καθημερινότητάς μας, μας δίνουν τη δύναμη να προχωράμε, να κοιτάζουμε πιο ψηλά και να αντλούμε θάρρος για ζωή και δημιουργία. Αυτά τα λογάκια μας δίνουν το έναυσμα για να τολμάμε και να κάνουμε νεά ξεκινήματα στη ζωή μας. Αυτά τα λογάκια μας βοηθάνε να ξεχάσουμε τα προβλήματα που βαραίνουν την ψυχή μας, όσο σοβαρά κι αν είναι.

Άρα, αυτά τα λογάκια δεν πρέπει να τα αφήνουμε να “χάνονται”. Πρέπει να τα “κλειδώνουμε” μέσα στην καρδιά μας και να μας συντροφεύουν σε κάθε μας βήμα, σε κάθε μας -μικρή ή μεγάλη- απόφαση. Γιατί, εάν έχουμε αυτά τα λογάκια πάντα μέσα μας, σίγουρα θα γίνουμε καλύτεροι και σίγουρα θα δούμε και τους συνανθρώπους μας αλλά και γενικότερα τη ζωή διαφορετικά:πιο γλυκά, πιο τρυφερά, αλλά τελικά πιο ώριμα. Γιατί, όσο κι ακούγομαι ρομαντική και “ποιητική”, η ζωή χωρίς τη γλύκα και την τρυφερότητα που έχουν τα λόγια των παιδιών, είναι ζωή μισή, δίχως νόημα, δίχως ουσία….

Να ευχηθώ, λοιπόν, κλείνοντας, να “βουτήξουμε” στη γλύκα της παιδικής αθωότητας και να αφήσουμε λίγο χώρο στις καρδιές μας για να ζήσουμε το παραμύθι. Άλλωστε, μια ζωή την έχουμε και δίχως το παραμύθι, πώς θα φτάσουμε το αστέρι που ποθούμε; Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές η ώρα είναι 12:05 και εγώ σας κλείνω παιχνιδιάρικα το μάτι και σας εύχομαι την πιο πιο πιο γλυκιά καληνύχτα!! Το χαμόγελο και η θετική μου σκέψη να σας συντροφεύουν και για την πιο γλυκιά καλημέρα!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s