Το “μήνυμα” που μας αφήνει ο Σάκης Μπουλάς


Ο θάνατος του ταλαντούχου Σάκη Μπουλά μας συγκίνησε όλους. Γιατί ήταν ένας σημαντικός δημιουργός που μας χάρισε αμέτρητες στιγμές γέλιου! Με το αστείρευτο χιούμορ του, πίσω από το οποίο κρυβόταν ένας βαθύς προβληματισμός, μας κρατούσε μια καλή συντροφιά με τις ταινίες, τις αγαπημένες μας σειρές, τις μουσικές, τους στίχους, τα σκετσάκια του. Θα κρατήσουμε στην καρδιά μας το χαμόγελό του, γιατί μας έβγαζε από τη μιζέρια της καθημερινότητάς μας.

Είναι άδικο να χάνονται άνθρωποι με τόσο επώδυνο τρόπο. Αυτό όμως που πρέπει να κρατήσουμε από τον Σάκη Μπουλά είναι ο αξιοπρεπής αγώνας που έδωσε για τη ζωή. Δεν τον γνώριζα προσωπικά, όμως από τη στάση ζωής του, καταλαβαίνω ότι δεν θα ήθελε τόσο τα δάκρυά μας, όσο τα όμορφα λόγια μας, τα χαμόγελά μας, την “πλακίτσα” που και ο ίδιος επιζητούσε μέχρι το τέλος της ζωής του και που δυστυχώς οι περισσότεροι από εμάς ξεχνάμε τη σπουδαιότητά της, “χαμένοι” στη ρουτίνα της καθημερινότητας.

Ένας άνθρωπος που, όπως ο ίδιος δήλωνε, “είχε γεννηθεί αγωνιστής”, έδωσε την πιο σκληρή μάχη με το χαμόγελο. “Δεν δάκρυσε”, δήλωσε ο γιατρός του, “ούτε στις πιο σκληρές στιγμές”. Ο Σάκης Μπουλάς ζούσε με το θάνατο κάθε μέρα, όμως η αγάπη του για τις χαρές της ζωής, για το συνάνθρωπο, για την τέχνη, όχι μόνον τον κράτησαν κοντά μας πολύ περισσότερο από τις ιατρικές προβλέψεις που έκαναν λόγο για 1 μήνα ζωής, αλλά τον κράτησαν στη ζωή με το πιο φωτεινό χαμόγελο στα χείλη και μάλιστα πάνω στη σκηνή.

Είναι εντυπωσιακό…σκεφτείτε το για λίγο….ένας άνθρωπος που παλεύει με τον καρκίνο στην πιο επιθετική του μορφή, με χημειοθεραπείες, με πολύ δύσκολες και επώδυνες θεραπείες, που έχει απόλυτη επίγνωση της σοβαρότητας της κατάστασής του, ήταν στη σκηνή μέχρι τελευταία στιγμή. Παρά την αδυναμία του, παρά τις φοβερές παρενέργειες που προκαλεί αυτή η αρρώστια, ο Σάκης, με το καπελάκι του και το χαμόγελό του, έκανε χιούμορ και “ξεγελούσε” το θάνατο. Αυτό σημαίνει “ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ”. ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΚΗ!!

Αυτό λοιπόν, κατά την δική μου άποψη, είναι το μήνυμα που μας αφήνει ο Μπουλάς μαζί με το έργο του. Ότι πρέπει όλοι μας να δίνουμε τις μάχες μας, με το κεφάλι ψηλά και το χαμόγελο στα χείλη. Ότι πρέπει να έχουμε αξίες και ιδανικά και ότι η πίστη μας σε αυτά θα μας δίνει πάντοτε τη δύναμη να προχωρήσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις πιο μεγάλες δυσκολίες, ακόμα και τον ίδιο το θάνατο.

Επίσης, ο Μπουλάς δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο τη φρίκη της ασθένειάς του, αλλά και το κυνήγι των ΜΜΕ, που άλλοτε από ειλικρινές ενδιαφέρον, άλλοτε από “κερδοσκοπικό ενδιαφέρον”, ασχολούνταν με ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα, όπως είναι η υγεία του καθενός από εμάς. Φαντάζομαι ότι αυτό που είχε να αντιμετωπίσει ο Μπουλάς ήταν πολύ σκληρό: να τον “πεθαίνουν” ενώ ο ίδιος έδινε τον αγώνα του, να βγαίνουν στη δημοσιότητα “ευαίσθητες” λεπτομέρειες για την κατάσταση της υγείας του, να ασκείται αφόρητη πίεση στους φίλους και συναδέλφους του για να αποκαλύψουν τη σοβαρότητα της ασθένειας.

Κι όμως ο Μπουλάς με το χαμόγελο και το πηγαίο χιούμορ του αντιμετώπισε ακόμα και τη σκληρότητα των ΜΜΕ. Αυτό εμένα με συγκινεί. Γιατί σκέπτομαι ότι, όταν ένας άνθρωπος έχει να δώσει μια τόσο σκληρή και άδικη μάχη, έχει δυστυχώς να αντιμετωπίσει και τα αδιάκριτα βλέμματα και το κουτσομπολιό. Αυτό είναι ένα πολυδιάστατο και πολυσύνθετο ζήτημα που αφορά την παιδεία μας. Ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζουμε ανθρώπους που πάσχουν από σοβαρότατες ασθένειες, ακόμα και όταν αυτοί βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, λόγω της δουλειάς τους. Ο σεβασμός απέναντι στο συνάνθρωπο πρέπει να στηρίζεται σε γερές βάσεις και όχι μόνο στο δήθεν ενδιαφέρον και στη δήθεν αγάπη μας.

Εγώ προσωπικά αυτό θα κρατήσω από τον Σάκη Μπουλά, μαζί με το χαμόγελό του, την αξιοπρέπειά του και τον ωραίο αγώνα που έδωσε. Θα κρατήσω το ότι εργαζόταν μέχρι το τέλος και ότι χάριζε το γέλιο στο κοινό που τον αγαπούσε. Θα κρατήσω ότι δεν δάκρυσε, γιατί στη μάχη δεν χρειάζονται δάκρυα, αλλά δύναμη. Κι ελπίζω να δώσει σε όλους μας λίγη από τη δύναμή του, ώστε να πορευόμαστε στη ζωή αξιοπρεπώς.

Τέλος, θα κρατήσω στην καρδιά μου τη συγκίνηση του γιατρού του, γιατί και οι γιατροί δίνουν την δική τους σκληρή μάχη, δίπλα στους ασθενείς τους και, αναμφίβολα, όταν έχουν να αντιμετωπίσουν τόσο σοβαρές ασθένειες, συχνά μετατρέπονται κι αυτοί σε “υπερήρωες” προκειμένου να κάνουν ό,τι καλύτερο για τον ασθενή τους. Οπότε, δεν πρέπει να ξεχνάμε και αυτούς τους σπουδαίους επιστήμονες που δεν χορηγούν απλώς θεραπείες και φάρμακα, αλλά δίνουν την ψυχή τους στον ασθενή τους και παλεύουν μαζί τους μέχρι τέλους…..

Καλό ταξίδι, Σάκη και εκεί που πας να γελάς δυνατά και να μας κάνεις πλάκες!!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ζητήματα Κοινωνικά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s