Η στήλη της Κρυσταλλίας: Η ξενέρωτη του news feed (2ο κείμενο)

ΓΡΑΦΕΙ Η ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Η ξενέρωτη του news feed (17/5/2013)

«Σ’ έβγαλα από το news feed του facebook, δεν άντεχα άλλο συνταγές και μαμαδίστικα», μου μπουμπούνισε ο παιδικός μου φίλος που ξαναβρεθήκαμε πρόσφατα από κοντά. «Καλά, μπορεί να μαγειρεύω πολύ, αλλά η ίδια που ήξερες είμαι», απάντησα αυθόρμητα, με ένα αίσθημα ντροπής πως έχω γίνει κάτι λιγότερο από αυτό που θα περίμεναν οι άλλοι. Όλο το υπόλοιπο βράδυ έπιανα τον εαυτό μου να απολογείται σε κάθε ευκαιρία, γιατί έγινα μια εργαζόμενη μαμά που ποστάρει στο facebook τις χαριτωμένες κουβέντες του τρίχρονου γιου της και συνταγές μαγειρικής, αντί να ποστάρω για βιβλία, ταξίδια, διακόσμηση και γκουρμέ εστιατόρια. Μετά απ’ αυτό, για λίγες μέρες σκεφτόμουν διπλά και τρίδιπλα τι να γράψω στο status μου που να μην είναι ξενέρωτο – όμως όταν χαζεύεις την Ψυχούλη και δοκιμάζεις τη συνταγή της για τα κανελόνια, δεν καταφέρνεις να πεις τίποτα έξυπνο για την τελευταία ταινία του Αλμοδόβαρ που δεν είδες (άσε που δεν μου αρέσει και καθόλου ο Αλμοδόβαρ!).

Ένα περίεργο πράγμα λοιπόν, εκεί που οικογένεια και φίλοι βλέπουν μια «άλλη», εγώ βλέπω πάντα τον εαυτό μου. Μην φταίνε τα άστρα, σκέφτομαι, σαν Δίδυμος τα πάω καλά με τις αλλαγές, με θρέφουν, με κάνουν να μην βαριέμαι, με οδηγούν να ανακαλύψω πράγματα για μένα που δεν τα ήξερα. Αντί να χάνω τον εαυτό μου δηλαδή, σε κάθε αλλαγή συνθηκών εγώ νιώθω πως τον βρίσκω. Υπάρχει όμως μια δύναμη αδράνειας που μας κάνει να ντρεπόμαστε κάπως όταν αλλάζουμε, σαν να φοβόμαστε ότι δεν μένουμε αρκετά πιστοί στον εαυτό μας.

Ας πούμε, από μικρό σου κολλάνε μια ετικέτα. Άλλος είναι ο καλός μαθητής, άλλος ο επαναστάτης, άλλος ο ανέμελος, άλλος ο αγχώδης και πάει λέγοντας. Άμα σου την κολλήσουν την ετικέτα δεν σε αφήνει μετά ποτέ, όσο και να μεγαλώσεις, ότι κι αν ζήσεις, πρέπει να είσαι αντάξιός της! Δηλαδή άμα είσαι καλός μαθητής, δεν δικαιούσαι ποτέ να αποτύχεις και άμα είσαι ρεμάλι, δεν δικαιούσαι να επιτύχεις, άμα ήσουν αγχώδης δεν κάνει να γίνεις γκουρού του ζεν κι άμα ήσουν ανέμελος δεν επιτρέπεται να γίνεις μάγος του προγραμματισμού. Δεν μπορείς να διορθωθείς, δεν μπορείς να βρεις νέο σημείο ισορροπίας, όοοοοχι, στην πλάτη, εκεί που εσύ δεν την βλέπεις, είναι η ετικέτα σου και σε ακολουθεί. Γιατί όπως λέγανε οι παλαιότεροι, καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά τ’όνομα.
Να, άλλο παράδειγμα, στην προ κρίσης εποχή που άνθιζαν οι μαϊντανοί στα «κοσμοπολίτικα» κανάλια, η αγαπημένη φράση όλων ήταν «η επιτυχία δεν με άλλαξε». Να, μωρέ ξύλο απελέκητο, ήθελα να τους πω, άμα είναι να έμεινες ολόιδιος, ας καθόσουνα σπιτάκι σου. Δηλαδή γιατί είναι κακό να σε αλλάξει η επιτυχία ή η όποια εμπειρία; Πέρασε και δεν σ’ ακούμπησε; Δεν σε έβαλε να σκεφτείς; Δεν σε έκανε πιο απαιτητικό, ή αντίθετα πιο διαλλακτικό; Δεν σου έδωσε εφόδια για να αξιολογείς διαφορετικά τη ζωή; Δεν σε έμαθε τίποτα; Όοοχι, ότι κι αν σου συμβαίνει πρέπει να έχεις τη δύναμη να μείνεις ίδιος, απαράλλαχτος, με τα ίδια γούστα, τα ίδια ενδιαφέροντα, τις ίδιες ιδέες.

Η αδράνεια, για κάποιο λόγο, κοινωνικά φαίνεται να έχει μεγαλύτερη αξία από την αλλαγή. Μας ξαφνιάζει περισσότερο ο φίλος που αλλάζει, παρά αυτός που εμμένει στα ίδια χούγια, στα ίδια ελαττώματα ή στον ίδιο τρόπο ζωής για χρόνια. Ρωτήστε και τον Δαρβίνο τι τραβάει, που ακόμη δεν τον πιστεύουν πως η εξέλιξη είναι στην καρδιά της φύσης κι ότι η μαϊμού μπορεί να εξελιχθεί σε άνθρωπο… Όχι κύριέ μου, πιθήκι γεννήθηκες και πιθήκι να πεθάνεις!

Βεβαίως, θα βρεθεί σίγουρα κάποιος να μου πει πως ο σημερινός τρόπος ζωής μου δεν αποτελεί εξέλιξη αλλά οπισθοδρόμηση, διότι έκοψα 40.000 ενδιαφέροντα και τα αντικατέστησα με την οικογενειακή εστία. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να δει κανείς τα πράγματα. Το θέμα είναι όμως πώς αντιλαμβάνεται κανείς ο ίδιος κάθε φάση της ζωής του και τι αυτή του προσφέρει. Εγώ ας πούμε μπορεί να έχω γίνει άσσος στη μαγειρική σ’ αυτή τη φάση, αλλά αυτό που με τρέφει είναι η αγάπη που ακτινοβολεί στο πλαίσιο της ολοδικής μου οικογένειας, κι όχι αυτά που μαγειρεύω. Κι έπειτα, μια φάση είναι κι αυτή. Δεν θα έχω πάντα ένα τρίχρονο παιδί κι έναν σύζυγο έτοιμους να φάνε ότι μου κάνει εμένα κέφι να πειραματιστώ. Θα έρθει η εποχή που ο ένας θα θέλει μόνο σουβλάκια κι ο άλλος μόνο χαμομήλια, οπότε τότε θα κρεμάσω τις κουτάλες και θα το ρίξω πάλι στον κινηματογράφο. Θα έρθει η εποχή που δεν θα έχω μωρό -αυτοκόλλητο, οπότε θα ξανασυστηθούμε με τη βαλίτσα μου. Ή μπορεί να μάθω επιτέλους τάβλι και να εξελιχθώ σε διεθνή πρωταθλήτρια. Ή θα γίνω επιτέλους διακοσμήτρια. Ή μπορεί να δηλώσω συμμετοχή για την επόμενη μετοίκιση στον Άρη. Ζωή είναι αυτή, δεν ξέρεις εκ των προτέρων πού θα την πας και πού θα σε πάει. Το θέμα είναι, ακόμη κι αν οι άλλοι δεν μπορούν να το αντιληφθούν, εσύ να βρίσκεις σε κάθε φάση ένα κομμάτι του εαυτού σου, να το χαίρεσαι, να το αναλαμβάνεις.

Προς το παρόν λοιπόν θα μείνω ξενέρωτη και θα ποστάρω για μαγειρέματα, μπαξέδες και μαμαδίστικα. Αγαπημένοι φίλοι που είστε σε άλλη φάση της ζωής σας, δεν σας κακιώνω αν με βγάλετε από το news feed. Άμα πάντως ξυπνήσει κάποια μέρα μέσα σας ο Jamie Oliver, θα βρείτε στο timeline μου αρκετό υλικό. Εγώ τότε μπορεί να ζω στον Άρη ή να σαρώνω το βαλκανικό πρωτάθλημα τρίτης ηλικίας στις πόρτες, πάντως ένα ποτάκι θέλω να ελπίζω πως θα το πίνουμε μαζί πού και πού, χωρίς να ανησυχούμε αν αλλάξαμε.

ΥΓ Στο εξής όποιος κάνει like σε όλες τις συνταγές της εβδομάδας, κερδίζει ένα ταπεράκι φαγητό της αρεσκείας του! Έτσι θα έχετε κίνητρο να μη με διαγράψετε από το news feed…

One response to “Η στήλη της Κρυσταλλίας: Η ξενέρωτη του news feed (2ο κείμενο)

  1. Kelly Papamikropoulou

    Αγγελική, Κρυσταλλία, γλυκές μου φίλες βρίσκω εξαιρετικά τα κείμενα σας!
    Πριν λίγο καιρό έγραψα στο Facebook πόσο πολύ απολαμβάνω τα πρωινά του ΣΚ, όταν τα παιδιά μας εισβάλουν στο κρεβάτι μας! Μερικές φίλες συμφώνησαν, άλλες πάλι όχι.
    Μια πολύ καλή μου φίλη μου είπε πως δεν με αναγνωρίζει πια. Πού πήγε εκείνο το κορίτσι που ήταν μέσα σ΄όλα; Μεταμορφώθηκε σε σύζυγο και μαμά και – το χειρότερο – το ευχαριστιέται κιόλας! (το σχόλιο της αποτελούσε συνέχεια της άρνησης μου να παραβρεθώ σε μια συνάντηση, διότι προτίμησα να συνοδεύσω την κόρη μου σε ένα παιδικό πάρτυ).
    Πως να της εξηγήσω πως αποτελεί οικογενειακή παράδοση πλέον…
    Τα πρωινά του Σαββάτου και της Κυριακής τα παιδιά μας ξυπνούν – ομολογουμένως νωρίς, αφού πολύ πρωί σηκώνονται καθημερινά – και έρχονται στο κρεβάτι μας για χουζούρι, παιδικά, γάλα και τον πρώτο καφέ
    της ημέρας. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο πολύ εκτιμώ αυτές τις στιγμές.. Τα ζεστά κορμάκια των παιδιών που χουχουλιάζουν δίπλα μας, τα νυσταγμένα φιλιά, τις γλυκές καλημέρες, τη μάχη για το ποιος θα ξαπλώσει στην αγκαλιά της μαμάς, τα παράπονα του μπαμπά και φυσικά τη μεγάλη του αγκαλιά…
    Καταλαβαίνετε όλοι πόσο κουρασμένοι είμαστε και πόσο θα θέλαμε να κοιμηθούμε λιιιιιιιίγο ακόμη. Ωστόσο, με τίποτα δε θα άλλαζα αυτά τα πρωινά!
    Πώς να εξηγήσω πως δεν περιστρέφεται όλη η ζωή γύρω από την οικογένεια μου; Αποτελεί όμως τη βασική μου προτεραιότητα από τότε που την απέκτησα και μάλλον για πάντα..
    Νιώθω πολύ τυχερή που έχω τόσο καλούς γονείς και φίλους, αγαπώ τη δουλειά μου, απολαμβάνω το διάβασμα και τις καλές ταινίες, μου αρέσει πολύ το τάβλι και οι μαραθώνιοι μπιρίμπας ή επιτραπέζιων με φίλους και φυσικά υπάρχουν ένα σωρό ταξίδια που δεν κάναμε ακόμη. Η φίλη μου τα ξέρει όλα αυτά. Απλά μεγαλώνω, εξελίσσομαι, αλλάζω ρόλους και νιώθω πλήρης μέσα από τα “νεότερα” μου καθήκοντα.
    Πάντα σκέφτομαι πως μερικά χρόνια μετά, όταν τα παιδιά δε θα είναι 7 και 5, θα ξυπνάμε μόνοι τις Κυριακές. Ποιός έφηβος θέλει να χωθεί στο κρεβάτι των γονιών του; Και φυσικά θα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε όλα όσα μας λείπουν.. μια πρωινή βόλτα στο Μοναστηράκι, διάβασμα εφημερίδων με μια βάφλα όπως παλιά, τουρνουά τάβλι με φίλους ή απλά ύπνο χωρίς εισβολείς. Τότε μάλλον η φίλη μου θα βρει τη χαμένη της φιλενάδα.
    Είμαι σίγουρη όμως πως δε θα ξεχειλίζω ευτυχία όπως κάθε πρωί που ακούω ποδαράκια να πλησιάζουν!!
    Κέλλυ, υπερήφανη σύζυγος του Ηλία και μαμά του Χάρη και της Μαρήλιας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s